De quadrille vindt haar oorsprong in de Engelse contradansen, die zich vanaf de tweede helft van de 17e eeuw over Europa verspreidden. Waar voordien vooral aandacht werd besteed aan het nauwkeurig uitvoeren van ingewikkelde passen door individuele dansers, brachten de contradansen een andere manier van dansen: door eenvoudige passen te combineren tot dansfiguren konden meerdere paren samen dansen.
Aanvankelijk danste men vooral in rijen, in zogenaamde longways, maar al snel wonnen de dansen in vierkantsopstelling aan populariteit. Doordat meerdere paren samen dansfiguren uitvoerden, werd het belangrijk om die figuren vast te leggen en te noteren. In combinatie met nieuwe danselementen, onder meer uit de wals en later de polka, droeg dit bij tot de verdere ontwikkeling van de quadrille, die in de 18e en 19e eeuw uitgroeide tot een populaire gezelschapsdans.
Ook op het platteland vond de quadrille haar weg. Ze werd een vaste waarde op teer- en gildefeesten, waar de dans geregeld werd vermengd met elementen uit oudere danstradities. Zo ontstonden, van streek tot streek en soms zelfs van dorp tot dorp, varianten met eigen figuren, accenten en karakter. De naam quadrille evolueerde in onze streken tot kadril.
Uit die quadrille groeide zo een dansvorm die doorheen de tijd een eigen temperament, zwier en ritme ontwikkelde.
Het is een waardevol stukje cultuur dat blijft leven zolang mensen het blijven dansen. Aan gilden, dansgroepen en muzikanten om de kadril telkens opnieuw te laten stralen, met hun eigen energie, hun eigen stijl en vooral hun eigen dansplezier.
Koninklijke Volkskunstgroep Reuzegom danst Kadril van Schaffen